Historiek KFC Immer Voort

Het moet gebeurd zijn op de dorpel bij Mie Teikens. De eerste wereldoorlog was amper achter de rug en de jonge mannen op het dorp wilden absoluut sjotten. Elf mannen waren vlug gevonden. Een naam bedenken leverde meer moeilijkheden op . Mie Teikens liet zich dan ontvallen : “ waarom geen Immer Vooruit,mannen?”. Meteen was het huidige Immer Voort geboren. Van de Vlaamse Voetbalbond, laat staan van de K.B.V.B. hadden ze in die jaren nog geen kaas gegeten op de Kapel. Ook echte voetbalschoenen waren raar die tijd, de meesten speelden met een soort landschoenen. Ook de kleur van de truitjes verschilde nogal wat. Ieder stond zelf in voor de was en de één gebruikte duidelijk meer javel dan de andere.

Het allereerste terrein lag in het huidige Tervoort achter het clublokaal Diamant. Wat later speelden ze op de Hoogton in de buurt van het terrein van de vroegere Pannenhoeve. In de jaren ’30 verhuisde men alweer ; nu naar de Bochtestraat naast het vroegere bomenplein.

In 1942 werd daar wegens oorlogsomstandigheden gestopt. De meeste jongens uit het dorp waren opgeroepen of ondergedoken. Immer Vooruit behoorde meteen tot het verleden.

In 1948 nam diamantair Jos Mollen de draad weer op. Twee jaar werd er nog met reserven gespeeld en dan kwam de definitieve aansluiting bij de K.B.V.B. met stamnummer 5394.

Miel Van Den Broeck werd de eerste secretaris. Mannen als Charel Van Genechten(de smid), Fons Roodhooft, Louis Valgaeren en Joske Van Eynde waren ook bij de pioniers.

Het terrein lag toen in de Veldstraat maar moest later wijken voor Textielfabriek en GB. In 1972 werd dus weer verhuisd, nu naar de groenstraat.

Het grootste deel van zijn bestaan heeft Immer Voort in tweede provinciale doorgebracht. De eerste promotie kwam er in 1965 . In 1973 werd onder voorzitter Gust Breugelmans, secretaris Guido Versweyveld en trainer Peer Spiessens voor één jaartje overgestapt naar eerste provinciale.

In een historisch overzicht mogen enkele belangrijke namen niet ontbreken. Zijn er allen nog herinneringen aan het voorzitterschap van Tuur Van Den Broeck in de periode voor de oorlog, dan is het rijtje na de heroprichting ook niet zo lang: Jos Mollen(’48), Louis De Bie(’52), Gust Breugelmans(’67), Joske Van Eynde(’74), Jos van den Putte(’79), Dirk Steurs(’98).

In 1981 werd een laatste keer alles op de kar geladen. Op de Goorblokken beschikken we al een hele tijd over een ruime accommodatie.
In het seizoen 89-90 werd opnieuw de titel behaald in tweede provinciale. Drie seizoenen speelde Immer Voort in eerste provinciale.
In 2001, 50 jaar na de heroprichting kreeg Immer Voort de titel van Koninklijk , met als naam KFC Immer Voort.